Jij ging toch een weekendje weg? Kun je nog gezelschap gebruiken?

Zo was het berichtje gistermiddag. Uiteraard hebben we daarna nog wat details afgesproken. W. zou vroeg in de ochtend vertrekken, en ik zou mijn route van die dag ietsje aanpassen, zodat we elkaar bij het tankstation van Münstermaifeld zouden treffen.

Tijdens het uitgebreide ontbijt, bleek ook wat voor 'evenement' er in de buurt was waardoor het andere hotel al vol zat. Het jachtseizoen! Ook hier in het hotel waren enkele jagers aanbeland. Allemaal met typische jagersuitrusting, terreinwagens zoals Jeeps of Suzuki Jimny, met zo'n bagagedrager achter op de trekhaak voor de vangst van de dag.
Daarmee was ik ook gelijk gewaarschuwd, want dan kun je ook wel eens opgejaagd wild op de weg verwachten.
Zodra ik naar buiten stap ik zie dat het vannacht heeft geregend, en het waait ook hard, maar ik zie daadwerkelijk blauwe lucht tussen de wolken. Er was wisselvallig weer gemeld, maar vooralsnog valt het niet tegen.

Veerpont

De wegen zijn hier en daar wel nat, maar ook dit is heel lokaal. Het enige nadeel is dat hierdoor ook veel spray en troep opspat, zeker als je achter ander verkeer zit.
Ik had geprobeerd te schatten hoe laat ik in Münstermaifeld zou aankomen.

Alleen, in sommige dorpen hebben ze natuurlijk een kermis waardoor je een heel stuk moet omrijden, en ik had met nóg een ding geen rekening gehouden. Ik moest natuurlijk weer de Rijn terug over, in dit geval bij Sankt Goar. En daarvoor gebruik je de veerboot.
Als je daar al 15-20 minuten op moet wachten, en dan een dikke 10 minuten aan boord bent, dan ben je inderdaad zo een half uurtje verder voor die paar honderd meter.

Maar ach, zoals ik toen te horen kreeg:

Overdrijven is ook een vak!

En daar zit ook wel wat in natuurlijk. Wat is dat ene halve uurtje nou? En zo kon ik wel alvast een terugkerend thema van vandaag zien. Achter me ligt Burg Katz. Aan de overkant ligt op een heuveltop Burg Rheinfels, een van de vele die we vandaag tegen gaan komen.

Ze vertrouwden elkaar vroeger niet helemaal want deze burchten houden elkaar goed in de gaten. Zouden ze ook onderling wat schoten hebben uitgewisseld? Maar het boottochtje duurt niet lang, dus lang heb ik niet over om daar over na te denken. En nu eerst door naar Münstermaifeld natuurlijk!

Onderweg steek ik ook nog de Moezel over, maar hier gebruik ik gewoon de praktische oplossing voor die ook al jaren bestaat: een brug. In dit geval bij Treis-Karden.

Eenmaal bij het tankstation in Münstermaifeld aangekomen zie ik dat de Royal Himalayan van W. al op de parkeerplaats staat. We hebben elkaar al een tijdje niet gezien, dus we hebben nog wat bij te praten. Maar dan wordt het toch tijd om op te stappen.

Braubach

Het begint al goed. We zijn net een paar minuten onderweg, en mijn route zou bergaf richting Hatzenport moeten voeren. We komen een ietwat geïmproviseerde afsluiting tegen. Een dranghek, een verbodsbord, en wat linten. Met de jagers in het achterhoofd, heb ik zo'n vermoeden dat het daar wel eens mee te maken kon hebben. Ik heb geen zin om daar proefondervindelijk achter te komen, dus we zoeken toch een alternatieve route. Dan maar naar Kattenes, en dan bij Quidembaum de Moezel terug over. Bij Brodenbach keren we de Moezel de rug toe en gaan we meer het binnenland in.

Prachtige taarten staan er in de vitrine, de ene nog hoger dan de andere.

We gaan naar Boppard. Alleen, rondom Boppard heb ik op de kaart wel een aantal leuke kronkeltjes gezien. Ik kreeg last van keuzestress, dus vanuit Boppard gaan we nog een keer terug omhoog tot Buchholz, en daarna gaan we weer bergaf naar beneden. Bij het voor de tweede keer binnenrijden van Boppard valt me aan de linkerkant een stoeltjeslift op. Vanaf daar boven heb je vast en zeker een mooi uitzicht over deze bocht in de Rijn. Maar, dat gaan we nu niet zelf bekijken, we moeten weer overdrijven. Vanuit Boppard gaat ook weer een veerpont naar de overkant.

Deze ken ik al uit eerdere trips. De boot rij je niet via de voor- of achterkant op, maar via de zijkanten. Dat betekent ook dat alle voertuigen na het oprijden eerst nog een kwartslag moeten draaien om te parkeren. Op de motor moet je op het stalen dek dan ook goed uitkijken voor gladheid als het dek nat is. Maar nu is het droog, en alles gaat goed.

We rijden een stukje langs de Rijn, en zien in de verte, jawel, een kasteel boven ons opdoemen. Het doet best sprookjesachtig aan zelfs. Het is de Marksburg bij Braubach.

Daar draaien we het dorpje in, en we merken dat onze magen best wel weer wat lusten. Aan de Oberalleestraße staan een aantal gebouwen in vakwerkstijl. Daar bevindt zich ook een Konditorei. Prachtige taarten staan er in de vitrine, de ene nog hoger dan de andere.

En dat smaakte prima!
Waar de weg van Oberalleestraße in de Brunnenstraße overgaat, moet je door een wegversmalling. Daar staat een wachttoren ietwat in de weg, in de meest letterlijke zin van het woord, waar de bestrating zich als een rivier een weg omheen heeft gevormd.

Koninklijke kastelen

We gaan naar Nassau. Ja, datzelfde Nassau uit "van Oranje-Nassau".

Ook daar staat, uiteraard, een kasteel. Nassau ligt aan de Lahn; die steken we kort even over naar een uitkijkpunt, maar daarna keren we terug. Via mooie weggetjes door de bossen passeren we heel veel gehuchtjes die allemaal eindigen op "Mühle".

In Weinähr, toegegeven, het is een dorpje van niks, komt het me opeens bekend voor. Dat hotel hier links ken ik! Landhotel Weinhaus Treis, daar ben ik ook al eens geweest. Grappig, maar dat realiseerde ik me dus nu pas.
Later rijden we via wat krappere weggetjes naar een ander plekje dat me vaag bekend voorkomt. Ik had het niet direct in de gaten, maar we passeren Schloss Schaumburg. De weggetjes daar naar toe voeren door het bos, waardoor je plotseling wordt verrast als je er vlak langs komt.

Inmiddels begint het wat te regenen. Eerlijk is eerlijk, we hebben het lang droog gehouden, maar op een gegeven moment houdt dat geluk op. We besluiten bij een supermarkt/bakkerij even te gaan schuilen. Een warme chocomel gaat er ook wel in. Na een tijdje wordt het even wat minder, maar aan de wolken te zien komt er nog meer regen aan. Laten we dit moment dan maar aangrijpen om door te gaan voor het laatste stukje. Nog even tanken, en ik leid W. naar de rechter zijkant van het hotel. Daar kunnen we onze motoren gelijk parkeren.

Na een verkwikkende, en opwarmende, douche, treffen we elkaar weer in het restaurant. Daar bestel ik vanavond toch de ganzenborstfilet. En ik werd niet teleurgesteld. Ze weten hier wel wat ze doen. In de hoek zie ik ook curieuze potjes en flesjes staan. Drank natuurlijk, maar ook zelfgemaakte jam. Aardbeien-aspergejam... Klinkt interessant. Daar gaat morgen een potje van mee!